یک قدم به جلو یک قدم به عقب

راهی دراز و نشیبی بی انتها در آرزوی دیدن سرابی که نوید از امید دهد حتی اگر دانسته امید واهی باشد. دلزده از بازی دنیا و در جستجوی معنا در گیر و دار بازی دنیا. رهرویی سرگشته و حیران از بی پناهی و درمانده از غیبت آن راهدان. درخشش نوری سوسو کنان در انتهای راه و دلفریبی لحظه ای که امید به هستش بود همیشه. در راهی مانده که درماندگی از در نیافتن و بدر آمدن از آن آرزوی بی پایان میشود درنوردیدن رویاهایی که در هایی از امید را باز به سوی این رهرو میکند. شاید این لحظه همان دری باشد که اون باز میکند و شاید درماندگی همان لحظه ای باشد که دردمندان را بیدرد میکند. هر چه باشد باید بیداد کرد که الهی من لی غیرک. + نوشته شده در جمعه بیست و یکم بهمن ۱۴۰۱ساعت 0:36 توسط سید علی |